Marc Chagall is een van de fascinerendste kunstenaars van de twintigste eeuw. Hij werd eind negentiende eeuw geboren in een joods, chassidisch milieu in Wit-Rusland. Dat is onmiddellijk zichtbaar wanneer je zijn werk ziet. De chassidim drukten hun religieuze gevoelens uit in wonderlijke, bijzondere verhalen en in meeslepende zang en dans. Met het grootste gemak zweven in de verhalen van dat geloof de rabbijnen over de daken van de sjtetl, de joodse nederzettingen. Precies dat soort fantasie zien we in het werk van de Marc Chagall. Hij was een grootmeester in het kleurgebruik. Volgens Pablo Picasso was Marc Chagall, na het overlijden van Henri Matisse, nog de enige kunstenaar die begreep wat kleurgebruik inhield. Marc Chagall was een alleskunner. Hij schilderde niet alleen, maar illustreerde ook boeken, maakte objecten van keramiek, ontwierp tapijten, glas in lood ramen, mozaïeken, decors en kostuums voor ballet en opera en hij schreef gedichten. Hij was jiddisch in hart en nieren, maar om die reden ook op de vlucht voor de onuitsprekelijke gruwelijkheden die de joden aangedaan werden in de 20ste eeuw. Ook daarvan getuigt zijn kunst, maar hij hield ook van het leven. Dat spat van veel van zijn doeken af. Kortom, zijn leven en werk zijn zo boeiend dat u een lezing krijgt met veel mooie afbeeldingen, interessante verhalen en fantastische muziek. Wat die muziek betreft: u hoort onder meer een compositie van Górecki, een jiddisch lied dat je niet meer kwijt raakt en u ziet een wondermooi balletfragment op muziek van Debussy.
